رواندرمانی عرفانی چیست؟

لغت پسیکولوژی از لغات یونانی "پسیکه" و "لوگوس" مشتق شده است. "پسیکه" به معنای نفس و بنا براین حیات میباشد. یعنی آن اصل حیاتی که در انسان و سایر موجودات زنده منبع تمام فعّالیت های حیاتی، روح و روان است. ویا بنا بر تعریف موری 1933 ..آن اصل حیاتی وجود که روح و روان هستی است. "لوگوس" یعنی کلمه یا صورت که تجلّی اصلی است مطلق. در علم الهیّات، لوگوس یعنی "کلمه خدا". پس پسیکولوژی در ابتدا به معنی کلمه و نمودی بود که تجلّی اصل مطلق حیات، روح يا روان است.

پیشگامان آنچه امروز به روانشناسی غرب موسوم است، معنای کلمه پسیکولوژی را در طول سده نوزدهم تغییر داده و بدین ترتیب ترجمه نوینی برای "پسیکه" به عنوان ذهن و "پسیکولوژی" به عنوان علم ذهن قرار داده اند. امروزه این معنای جدید پسیکولوژی باور عمومی است. در مقابل عرفان مکتب طریقت اویسی شاه مقصودی معتقد به تعریف اصلی این لغت یعنی علم روان میباشد.

توجّه روانشناسی عرفانی اساساً بر اهمّیت عالم معنوی و تأثیر آن در زنگی روزمرّه میباشد. در قرن هفتم حضرت علی علیه السّلام حکمی اساسی اعلام فرمودند: " اگر انسان مراقب عالم درون خود باشد، خداوند مراقب عالم بیرون او خواهد بود" . روانشناسی عرفانی مکتب طریقت اویسی شاه مقصودی قدمتی هزار وچهارصدساله داشته و برنامه ای آموزشی است که به انسان راههای مراقبه از حیات درونی را آموخته تا به درجات اعلای هستی خود نائل شود.

Murray, Sir James A. H. (1933). The Oxford English Dictionary. Oxford: Clarendon Press.